Lowlands, hoe het verder ging + festival guide

Daar staan we dan, mijn mannen en ik. We kijken elkaar wat ongelovig aan. Eindelijk hebben we het Lowlands terrein bereikt. Als het onwennig kijken afgelopen is voel ik de ogen van de mannen op mij gericht. `Wat gaan we nu doen´, lijken ze te vragen. Ik was even vergeten dat het voor hen de eerste keer is, dat ik nu de gene ben met `de ervaring´ ik wandel de stappen van mijn `How to become a real lowlander guide´ door maar door de vertraging van anderhalf uur die we in de rij opgelopen hebben lijken mijn hersenen niet meer te werken.

Regel 1 gooi al uw schema´s over boord, dit is Lowlands, niets gaat zoals gepland!

Het programmaboekje wordt geraadpleegd. We stippelen een route uit Stijn en White Lies hebben we reeds gemist. Delain en Paolo Nutino worden onze volgende stops. Maar niet voordat we voorzien zijn van nieuw bier! Huisgenoot gooit zijn bekertje netjes in de prullenbak. `Nee!´, roepen Lief en ik tegelijk. Verbaasd kijkt Huisgenoot ons aan, we staan toch op de groene camping dan moeten we onze troep toch netjes weg gooien? Ja daar zijn wij het natuurlijk ook helemaal mee eens. Maar je kunt ze ook verzamelen. Tien bekertjes levert je een muntje op en dat bespaard je toch al snel 2 euro 40.

Tip 1 Wilt u de kosten van dit weekendje weg een beetje drukken? Verzamel dan in ieder geval je eigen bekertjes. Je kunt het fanatieker aanpakken en bekertjes van de grond afrapen. Maar ook hier zijn er bepaalde regels waar je je aan moet houden.

1 verzamel geen bekertjes uit de prullenbakken, dit ziet er niet uit en is vals spelen

2 kapot getrapte bekertjes uitdeuken is een beetje vies, doe dit maar beter niet

3 je bent hier voor het festival, laat je bekertjes verzamel uitrusting met zaklamp en handschoenen dus maar thuis, toevallig bekertjes oprapen mag best maar je kunt het overdrijven.

4 je mag best bekertjes aan mensen vragen, sommige van hen zullen dit heel gezellig vinden en voor je het weet ben je beker vriendjes voor het weekend, andere vinden dit zwaar irritant, houd hier rekening mee.

Wij houden ons netjes aan deze regeltjes en hebben op deze manier toch zeker twintig muntjes bespaard. Daar worden we best wel een beetje blij van, in deze tijden van crisis.

Er worden nog wat sms-jes verstuurd. En Ons Lotte voegt zich bij ons. In de loop van de dag spreken we steeds af elkaar ergens te meeten, iets dat wonder boven wonder goed gaat. Maar door het gestress van weer op tijd bij het meeting point willen zijn missen we bands die we graag hadden willen zien. Ook hier zijn dus wat tips geboden.

1 Vrienden ontmoeten is leuk, bands zien ook! Probeer de meet ups af te spreken op tijden dat er alleen maar stomme bands zijn of spreek af na de optredens. Dit voorkomt een hoop gestress.

2 oude vrienden ontmoeten is leuk, nieuwe vrienden maken misschien nog wel leuker. Zorg dat daar ook tijd voor blijft.

Onze eerste dag vliegt voorbij voordat we er erg in hebben. Moe maar voldaan begeven we ons naar de te krappe tentjes om daar als een blok in slaap te vallen.

De volgende ochtend staan we voor zover mogelijk fris en fruitig op. Wel veel te laat, voor de douches staat een rij van hier tot Tokyo, we besluiten vandaag dus maar te skippen en morgen de wekker te zetten. Gelukkig heb ik doekjes bij me die je schoon toveren van linkeroksel tot rechter kleine teen. En dat is meteen de volgende tip.

Tip 2 te lange wachtrijen bij de douches maar toch schoon worden? Daar heeft de Hema voor ons aan gedacht. Koop vochtige doekjes in de meest exotische geuren en je kunt er weer een dagje tegen aan.

Na ons ontbijt van knakworstjes (voor de heren) en broodjes pindakaas voor mij gaan we richting festival terrein. One trick Pony stond op het programma, een toepasselijke naam. Het was verschrikkelijk. Maar we gebruiken onze tijd om eens goed wakker te worden met respectievelijk koffie en thee. Nu zijn we helemaal klaar om te rocken bij Patrick Wolf, hier voegt mijn Cybervrouw zich bij ons. De rest van de dag is ze niet meer bij ons weg te slaan.

E n dan is onze laatste dag alweer aangebroken. De wekker ging veel te vroeg, maar wij konden tenminste douchen zonder al te lange wachtrijen.

Tip 3 wil je perse douchen zet dan je wekker en ga zo vroeg mogelijk. Wat ook nog wel eens wil werken is tijdens het festival terug gaan om te douchen, maar dan mis je weer bands die misschien wel leuk hadden geweest, en dat is zonde!

We beginnen onze dag met Miss Montreal die we nu eens een keertje niet missen. Dan rockt onze eigen Rotterdamse Elle Bandita de tent uit met een optreden dat boven alle verwachtingen uit steeg. Het is zo warm dat de meegebrachte kaplaarsjes het hele weekend ongebruikt in de tent hebben gestaan. Geen regen, geen modder, geen modderglijbanen. Waar moeten we onze tijd dan mee vullen? Grolsch heeft daar de oplossing voor gevonden. Als je op de foto gaat krijg je een bonnetje waarmee je gratis een tweede biertje krijgt. Dit bespaard natuurlijk ook de nodige munten. De rest van de middag lijken we niet meer weg te slaan uit deze tent. Tot we ons realiseren dat we voor de muziek kwamen en verhuizen naar die andere Grolsch tent, waar Vampire Weekend een showtje weg geeft. Onderweg maken we nieuwe vrienden die ons weten te vertellen dat er nog een heel stuk festival is waar “het” kennelijk allemaal gebeurd en waar wij nog helemaal niet geweest zijn.

Zo belanden we op dag drie nog op een stuk onbekend terrein. Hier kan er naar hartenlust geknutseld en gestempeld worden. Echt veel tijd hebben we hier echter niet voor want de beentjes moeten los op Calexico en Grace Jones bleek een favoriet van Lief te zijn. Hij beweerde het hele festival voor Faith No More te komen maar ik geloof niet dat ik hem ergens enthousiaster heb gezien dan bij deze Diva. Mijn Cybervrouw en ik begrijpen dit volkomen als we haar een heel nummer lang zien hoelahoepen en van geen ophouden blijkt te weten. We vergeten helemaal naar de Peaches te gaan die wij dan weer erg graag hadden willen zien. Ook van de Artic Monkeys, toch wel een van mijn toppertjes in de programmering krijgen we minder mee dan we zouden willen. Het geeft niet, het is goed zo. In de Lima dansen we tot in de vroege uurtjes, er wordt nog een keer geschommeld op de reuze schommel en dan is de koek echt op. Volgend jaar nieuwe ronden, nieuwe kansen.